Joodse begraafplaats in Bronkhorst

Joods kerkhof in kleine gemeente

De Joodse begraafplaats in Bronkhorst had een regionale functie. Op het kerkhof werden joden begraven uit onder meer Brummen, Steenderen en natuurlijk uit Bronkhorst zelf. Waarschijnlijk was Benjamin Salomons de eerste jood, die zich in 1727 in Bronkhorst vestigde. Hij kreeg hiervoor toestemming van de heer Johan Peter van Raesfelt, de kanselier van het Hertogdom Kleef en van het Graafschap Marck en Heer van Bronkhorst.

Oude graven

Op de begraafplaats liggen veel oude graven. Het oudste deel van de begraafplaats dateert van 1811. In dat jaar verkregen zes joden een stuk grond, dat de naam Straalmanshof kreeg. Ook kregen zij "eene joodse kerk staande te Bronkhorst". Het fraaie metaheir-huisje (huis ter reiniging) is volgens oude akten omstreeks 1859 gebouwd. Op de begraafplaats staan ongeveer zeventien zerken, een gebroken fragment en drie paaltjes zonder tekst. Op het oudste deel van de begraafplaats moet nog een dozijn graven liggen. Daarvan zijn echter geen markeringen meer aanwezig.

Oudste zerk

De oudste steen op de joodse begraafplaats in Bronkhorst is uit 1859. Het is de zerk van Nathan Haim Mansfeld, geboren te Warschau op 28 december 1814 en overleden te Brummen op 24 april 1854. De laatste letters op zijn zerk zijn de afkorting voor : "Tehie Nisjmatï Tseroera Bitsror Hachajiem", dat betekent: "Moge zijn ziel gebundeld worden in de bundel des levens".

Beschermd monument

In 1963 werd de joodse begraafplaats in Bronkhorst op de lijst van beschermde monumenten geplaatst. De begraafplaats wordt sinds 1968 onderhouden door de plaatselijke gemeente. De gemeente Steenderen, waaronder Brummen tegenwoordig valt, kocht in 1980 het reinigingshuisje op het kerkhof en zorgde later voor de restauratie van het markante gebouwtje.

Vervolg uw reis door Bronkhorst

Inhoud Bronkhorst
Molen van Bronkhorst