Thorn

Het toeristische 'Witte Stadje' in Limburg

Bij de meeste bezoekers blijft het stadje Thorn in de herinnering gegrift als 'het witte stadje'. In de binnenstad rond de abdijkerk zijn bijna alle gevels van de panden wit gekalkt. De abdijkerk is een van de imposantste gebouwen van Thorn. De kerk staat op het hoogste punt in het stadje en domineert de witte huizen rondom. Hier woonden vroeger de adellijke kanunniken met hun hofhouding. De residentie Thorn is een overblijfsel van het gelijknamige vorstendom. Thorn stond eeuwenlang in hoog aanzien in het Duitse keizerrijk.

Abdij van Thorn

Het Limburgse stadje Thorn dankt haar roem aan een abdij die daar voor 985 werd gebouwd door graaf Ansfried uit Casallum. Deze graaf Ansfried was een van de rijkste edelmannen van zijn tijd. Na zijn studie aan de domschool in Keulen trad hij in dienst bij keizer Otto I de Grote. Ansfried nam deel aan zijn succesvolle veldtocht in Italië en kreeg als beloning enkele bezittingen, waaronder het huidige Thorn. Ansfried besloot daar een klooster te stichten. De eerste Abdis van Thorn was de dochter van Ansfried, Benedicta.
In de eeuwen die volgden ontwikkelde het klooster van Thorn zich tot een adellijk stift. De abdis had het recht de titel van vorstin te voeren. Ook de anderen die zich aansloten bij de kloosterorde waren meestal van adel. Deze postulanten kregen een prebende en kregen dus recht op een deel van de inkomsten en het vermogen van de abdij. De bezittingen van de abdij waren omvangrijk. Naast het Land van Thorn bezat de kloosterorde ook omvangrijke gebieden elders. De stiftdames leefden hierdoor in grote weelde.

Abdijkerk

De abdij van Thorn kreeg al vroeg in de middeleeuwen het marktrecht, het tolrecht en de mogelijkheid om een rechtbank te vestigen. Van deze vroege weelde getuigen nu nog talrijke gebouwen. De rijkdom is misschien nog het best te zien in de abdijkerk. De kerk dateert uit de 14e eeuw en is voornamelijk gebouwd in gotische stijl, maar de oudste delen dateren uit de 12e eeuw. Onder het priesterkoor bevindt zich een gotische crypte. De kerk werd tussen de 15e en de 18e eeuw inwendig herhaaldelijk verbouwd. Hierdoor zijn in de kerk kenmerken aanwezig uit de renaissance, de barok en het classicisme.

Aanbidding

De rijkdom van de vorsten van Thorn is ook herkenbaar aan de vele kunstschatten en kerkmeubilering. Het hoofdaltaar uit 1769 is een blikvanger. Het is afkomstig uit het Kartuizerklooster van Roermond. Aan de noordzijde van de kerk, in de Sint-Janskapel, staat een renaissancistisch altaar uit 1924. In de Sacramentskapel, links van het priesterkoor staat een altaar uit de barok dat is versierd met een 'Aanbidding van Jezus door de herders'.
In de crypte staan twee doodskisten. In de linker bevinden zich de stoffelijke resten van een kanunnik. In de rechter ligt de in 1688 gestorven stiftsdame Clara Elisabeth van Manderscheidt-Blankenheim. Zij was een zeer vrome vrouw. Clara Elisabeth hielp en verzorgde arme mensen en stichtte de Kapel van O.L. Vrouwe onder de Linden, die ook wel de Loretokapel wordt genoemd.
Als u Thorn bezoekt moet u ook het interieur van deze voormalige abdijkerk eens gaan bewonderen. Een grotere rijkdom wordt in Nederlandse kerken zelden aangetroffen.

Lees verder: meer informatie

Limburg
Vaalserberg en Drielandenpunt
Amerikaanse begraafplaats Margraten
Munsterkerk Roermond